która szuka wzorców. Za chwilę cofniemy się o prawie trzy wieki wstecz, do początków XIX wieku. Osobą, którą pragniemy poznać jest Maria Merkert - „wielka kobieta Śląska”, która urodziła się w 1817 roku.... ze swego skarbca wydobywa rzeczy nowe i stare (Mt 13, 52)

W swoim myśleniu i działaniu człowiek w pewnym sensie zależny jest od epoki i kultury, w której żyje i wzrasta. Życie Marii Merkert i Jej dzieło miłości miłosiernej rozwijało się na Ziemi Śląskiej, w czasach trudnych nie tylko dla regionu, ale dla całej XIX-wiecznej Europy, rozdartej ruchami rewolucyjnymi, powstaniami, krwawymi wojnami (1864, 1866, 1870/71). Były to czasy fermentu i wynurzania się nowych pojęć i sił, czasy przełomów ideowych, społecznych i politycznych. Tym przemianom towarzyszyła nędza materialna i duchowa. Decyzją rządu pruskiego, w 1810 roku, zniesiono wszystkie instytucje kościelne, poza parafiami, a mienie przeszło na własność skarbu państwa (sekularyzacja). Zabrakło nie tylko życia zakonnego, ale także zakładów zamkniętych i otwartej opieki nad najbardziej potrzebującymi. Liczba oczekujących pomocy wzrastała, zwłaszcza w latach wojen, głodu i epidemii, które często nawiedzały Ziemię Śląską. Troskę o biednych traktowano jako zadanie prywatnych stowarzyszeń filantropijnych, a w mieszkaniach pozostawali ludzie chorzy, odarci z nadziei; po ulicach biegały dzieci osierocone lub porzucone przez rodziców. Bezrobocie, brak mieszkań, urzędowy zakaz zrzeszania się, zakaz zbierania jałmużny obwarowany karą więzienia i przymusowych robót publicznych, to obraz środowiska, w którym narodziła się, żyła i działała Maria Merkert – nazwana: kochaną Matką wszystkich, aniołem dobroci, a przez potomnych: Śląską Samarytanką, perłą w koronie ludu śląskiego, człowiekiem pokoju i pojednania.